Janina Kondracka-Okornicka – artystka graficzka, studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, (dyplom 1953). W roku 1955 uczestniczyła w słynnej Ogólnopolskiej Wystawie Młodej Plastyki „Przeciw wojnie – przeciw faszyzmowi” w warszawskim Arsenale (1955), a później także w  Ogólnopolskich Wystawach Plastyki w 1956 i 1958. W roku 1960 miała wystawę indywidualną w BWA w Opolu. Prace artystki znajdują się, m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie.

Zdzisław Witwicki

ur. 28 czerwca 1921 w Pruszkowie, zm. 11 października 2019w Warszawie  – polski ilustrator, malarz.

Studiował w na ASP w Warszawie. Po wojnie był redaktorem artystycznym w wydawnictwie Nasza Księgarnia. Jest twórcą ilustracji przeszło 70 książek dla dzieci, a zwłaszcza najbardziej rozpoznawalnego Krasnala Hałabały oraz Wróbelka Elemelka. Tworzył także ilustracje do czasopism dla dzieci: „Miś”, „Płomyczek”, „Płomyk”.

Był również ilustratorem kalendarzy, pocztówek, okładek płyt.

Adam Perzyk 

ur. 14 stycznia 1926 w Warszawie, zm. 23 stycznia 1978 tamże) – polski aktor filmowy i teatralny, także grafik.

Podczas II wojny światowej pracował jako maszynista na kolei. Po wojnie ukończył studia na wydziale grafiki warszawskiej ASP. Należał do grupy studentów znanych jako „Bracia Łopieńscy” (m.in. z Szymonem Kobylińskim). W czasie studiów współpracował jako aktor i plastyk z warszawskim Teatrem Guliwer i Teatrem Akademickim UW. Przez kilka lat po studiach związany z Teatrem Guliwer i Teatrem Satyryków Syrena. Działał w ruchu polskich teatrów amatorskich. W 1958 roku zdał eksternistyczny egzamin aktorski. Uprawiał grafikę książkową, zajmował się też dekoracją wnętrz. Pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kwatera 68C-3-21).

Julian Pałka  

ur. 20 stycznia 1923 w Poznaniu, zm. 20 czerwca 2002 w Warszawie – polski artysta grafik, współtwórca polskiej szkoły plakatu.

Studiował w latach 1945–1951 w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na wydziale grafiki u Józefa Mroszczaka i na wydziale malarstwa u Jana Cybisa. Uzyskał dyplom w roku 1952. Od roku 1953 zajmował się pracą pedagogiczną na macierzystej uczelni, gdzie przez trzy kadencje sprawował godność rektora (1972–1980).

Zadebiutował artystycznie w 1950. Specjalizował się w grafice użytkowej. Był jednym z najzdolniejszych twórców polskiej szkoły plakatu. Plakaty projektował w latach 1950–1972 przede wszystkim dla Centrali Wynajmu Filmów i Wydawnictwa Artystyczno-Graficznego, autor ponad 100 plakatów głównie imprezowych, filmowych (co najmniej 53 plakaty w latach 1951–1971) oraz teatralnych i operowych, także wystawowych, muzealnych, politycznych i społecznych^[1]. Stworzył m.in. plakaty do filmów: Hamlet (1950), Ziemia drży (1951), Komedianci (1953), Rzym godzina 11 (1955), W 80 dni dookoła świata (1962), Dziennik panny służącej (1965), Faraon (1965) i Perła w koronie (1971).

Zajmował się też architekturą pawilonów wystawowych oraz projektowaniem pomników. Do najbardziej znanych należy Pomnik Barykada Września (1979) na warszawskiej Ochocie.

Od 1956 roku należał do Alliance Graphique Internationale.

Zmarł w Warszawie, pochowany 27 czerwca 2002 na cmentarzu w Pyrach.

Anna Bakowska-Has

ur 1922-2013 otrzymała dyplom warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w 1953 roku. Malarstwo olejne, grafika, rysunek pastelowy. Wystawy indywidualne: Kraków 1965. Wystawy zbiorowe: I Biennale Grafiki, 

Uprawiała malarstwo olejne, grafikę, pastele. Wystawa indywidualna: Kraków 1965. Wystawy zbiorowe: I Biennale Grafiki, Kraków 1962; III Biennale Grafiki, Kraków 1964; Wystawa Rzeźby i Grafiki, Warszawa, Zachęta 1965. Prace w zbiorach Ministerstwa Kultury i Sztuki i Muzeum w Toruniu. Anna Bąkowska-Has zaprojektowała tablicę pamiątkową umieszczoną w kościele św. Jacka przy ul. Freta, oraz odznakę I baonu WSOP "Dzik".

Zimowy ogród na Złotym Rogu, Drzewa, Kwitnąca wiśnia, Park w Nałęczowie, Port z jachtami, Przystań w parku, Kazimierz nad Wisłą, Spichlerz w Kazimierzu", Chata i drzewa w Lanckoronie, Uliczka w Lanckoronie, Nipissing-Lake, Most w Montargis, Wawel, Zamość.